Review: Generation Kill

Generation Kill is een film/miniserie van HBO die mij rond kerst al door onze eigen Fonkelpimp is aangeraden. Dit weekend was ik toch min of meer plat door verkoudheid, dus ik had alle tijd om de 7 afleveringen, goed voor meer dan 8 uur film, eens te bekijken.



De serie is gebaseerd op het gelijknamige boek van journalist Evan Wright, die hierin zijn ervaringen heeft opgetekend die hij heeft opgedaan gedurende de twee maanden dat hij "embedded" heeft gezeten in een bataljon Amerikaanse mariniers. Het begint in Camp Mathilda in Kuwait, en van daar uit begeven deze mannen zich in rap tempo in HMMWM's, ookwel bekend als Hummers, richting Baghdad. Vrij gedetailleerd laat de serie ons het dagelijks leven van de mariniers zien, van het schijten op houten kistjes tot en met de vuurgevechten. Het schijten zien we overigens bijna meer dan daadwerkelijk schieten, want wat Generation Kill de kijker wel duidelijk maakt is dat het leven van een soldaat (zelfs de elite) vooral bestaat uit wachten, slecht eten en hier en daar aftrekken boven de foto van iemands vriendin. Daadwerkelijke gevechtshandelingen vinden relatief weinig plaats, maar dat was in Irak misschien ook niet zo gek, aangezien de V.S. toch wel een beetje met een overmacht een land dat op sterven na dood was binnen vielen.



De screenplay van de film is onder andere geschreven door David Simon, de grote man achter The Wire. Gezien het thema is het bijna Shakespeariaanse drama uit die serie niet echt in deze film te zetten, maar desalniettemin is duidelijk de hand van meneer Simon hier te herkennen. Over het algemeen goed geschreven karakters, realistische dialogen en geen muziek (= gaaf), behalve aan het einde. En dan heb ik het niet eens over Ziggy die we in de rol van Ray Person terugzien (oh en die lul van een Colicchio zag ik ook terug).
David Simon is zelf een behoorlijk linkse Amerikaan en ik kan wel raden waar zijn opvattingen over de Irak oorlog liggen, maar deze opvattingen worden niet overdreven hard naar voren geschoven in Generation Kill. De mariniers worden vooral als mensen neergezet, net als de G's en pó-lice uit the Wire. Ze proberen de bevolking proberen te helpen waar ze kunnen, maar uiteindelijk zijn ze wel soldaten die in Irak zijn om oorlog te voeren. Dit heeft vele onschuldige slachtoffers tot gevolg en sommige van de Amerikanen worstelen hier behoorlijk mee.



De productie is van een bijzonder hoog niveau en bevat zeer goede special effects. Duidelijk zaak om nog eens de "Making of" te kijken. Het acteerwerk was over het algemeen ook top, en eigenlijk is het enige commentaar dat ik op deze film kan hebben dat het soms de neiging heeft een klein beetje eentonig te worden. Het is immers steeds hetzelfde: mannen in de woestijn die zich vervelen, elkaar voor "homo" uitschelden en af en toe andere mannen met hoofddoeken en baarden overhoop schieten. Echter verdween dit sentiment bij mij wel halverwege de film, waarschijnlijk omdat ik toen de mensen beter begon te kennen en de personages echt begonnen te leven. En sowieso laat deze Wire-veteraan zich natuurlijk niet uit het veld slaan door een beetje traagheid!

Al met al een hele dikke aanrader dus: het heeft mij in ieder geval vernieuwd respect voor de Amerikanen gegeven, alhoewel ik het nog steeds niet eens ben met de gehele invasie.

De score: 9.5/10

Overigens hier de oorspronkelijke artikelen van Wright in Rolling Stone, waarvoor hij toen journalist was:
http://www.rollingstone.com/news/story/5938873/the_killer_elite/
http://www.rollingstone.com/news/story/5937455/from_hell_to_baghdad
http://www.rollingstone.com/politics/story/5938010/the_killer_elite_part_three_the_battle_for_baghdad