GUNPOWDER

Zojuist ben ik begonnen aan een thee met een zeer stoere naam: GUNPOWDER. De naam doet vermoeden dat deze thee zeer mannelijk is. De verpakking deed mij denken aan vuurwerk wat gezien de naam er goed is.



Deze thee wordt veel gedronken door Marokkanen en zo ben ik deze thee dan ook op het spoor gekomen. Mijn vrienden van lapsang hadden deze thee gekregen van kennissen, vervolgens kwam deze thee in mijn handen terecht.

Deze gunpowder is een groene thee, dit vertel ik erbij omdat dit mijn objectiviteit ernstig in het gedrang brengt. Ik houd namelijk helemaal niet van groene thee. Maar vanwege de gave doos en de veelbelovende naam heb ik het toch een kans gegeven.

Voordat ik begon te drinken heb ik eerst de thee zelf goed bekeken, ik denk dat de naam gunpowder van de vorm van blaadjes komt. De blaadjes thee zijn dan ook opgerold tot kleine bolletjes hierdoor lijkt het ietwat op "buskruit".



In China wordt deze thee daarom parel thee genoemd. Deze specifieke manier van thee bewerken wordt voornamelijk bedreven in de Chinese Anhui provincie. De thee wordt meteen gedroogd waardoor de bladeren niet gaan fermenteren.
De kleur van de thee nadat hij gezet is blijkt veelbelovend een fraaie donkerrode, bruinige glans. Helaas stelt de geur teleur, een beetje alsof je een doos vuurwerk ruikt. Ietwat rokerig met weinig duidelijk aroma. Dit is jammer omdat veel van het genot van de thee van het aroma komt.
En inderdaad de smaak leert dat geur en smaak niet ver van elkaar staan. Weinig geur, weinig smaak. De enige smaak die zachtjes domineert is rokerig. Alsof er thee is getrokken van een aantal oude rotjes.

Mijn vernietigend oordeel is dan ook dat deze thee een goede naam heeft maar elke stijl en gratie mist. Zowel in smaak als en presentatie. Een thee die nog beroerder is dan pickwick wat in leken termen neerkomt als mcdonalds kwaliteit.